Je droomt van een eigen praktijk, maar de berg aan verplichtingen, tools en regels houdt je tegen. Deze Notion-cursus brengt overzicht in de chaos. In ƩƩn omgeving krijg je alles wat je nodig hebt om met vertrouwen te starten: stap voor stap, helder en haalbaar.
Je weet dat je klaar bent voor je eigen praktijk. Maar telkens wanneer je eraan denkt, voel je de onrust. Waar begin je? Hoe regel je je administratie? Wat met GDPR? En hoe zorg je dat je niet verdwijnt in eindeloze to-doās nog voor je echt begonnen bent?
Je scrolt door websites van andere hulpverleners, leest blogs over ondernemen, opent twintig tabbladen met checklists en advies. Maar hoe meer je zoekt, hoe meer je het gevoel krijgt dat je verdrinkt.
En ondertussen blijf je twijfelen. Misschien moet je toch nog wachten. Nog wat bijleren. Nog wat sparen. Nog een opleiding doen.
Maar diep vanbinnen weet je: je bent er klaar voor. Je mist alleen een duidelijke structuur. Een houvast. Iets dat orde schept in de chaos.
Je wil werken op jouw manier, in jouw tempo, met jouw visie. Een praktijk waarin jij je goed voelt Ʃn je cliƫnten tot hun recht komen.
Je wil niet alleen kunnen bouwen aan je praktijk, maar ook aan jezelf. Je wil niet geleefd worden door verplichtingen, maar keuzes maken die echt passen bij jouw waarden. Geen one-size-fits-all businessplan, maar een aanpak die jou helpt om jouw eigen pad uit te stippelen met ruimte voor reflectie, persoonlijke groei en echte voldoening.
Denk even vooruit: hoe zou het voelen om niet meer te twijfelen, maar exact te weten wat je volgende stap is? Geen eindeloos opzoekwerk meer, geen twijfel of je niets vergeet. Deze cursus helpt je om niet alleen overzicht te krijgen, maar ook vooruitgang te boeken.
Modules over praktijkorganisatie, wetgeving, marketing en financiƫn.
Checklist van alle opstartverplichtingen
Notion-workspace boordevol invulbare sjablonen.
Reflectievragen, oefeningen en structuurdocumenten.
Alles op ƩƩn plek. Altijd toegankelijk. Helder opgebouwd.
Wij zijn Sara & Charline van De Praktijk. We begeleiden hulpverleners die voelen: ik wil het anders doen. Authentieker. Eerlijker. Met meer ruimte voor jezelf Ʃn de ander.
We kennen de sector van binnenuit. We weten hoe mooi, maar ook hoe intens het werk kan zijn. En hoe spannend het is om de stap te zetten naar een eigen praktijk. Want je bent ineens niet alleen hulpverlener, maar ook ondernemer. En dat brengt andere vragen mee: over strategie, positionering, grenzen, zelfzorg…
Onze missie? Jou helpen om die stap met vertrouwen te zetten, zonder jezelf te verliezen in āmoetenā of grote beloften. We geloven in helderheid, zachtheid en autonomie. Niet in āsucces in 5 stappenā, wel in begeleiding die jou ondersteunt om je eigen weg te vinden.
Je bent niet de enige die droomt van een eigen praktijk, maar vastloopt in alle regels, tools en onzekerheden. De informatie is er wel maar het ontbreekt aan overzicht, richting en vertrouwen.
Stel je voor dat je een duidelijke gids hebt. Iets dat je stap voor stap begeleidt door de wirwar van verplichtingen, keuzes en twijfels. Een omgeving die niet alleen praktisch is, maar ook motiverend. Niet abstract, maar toepasbaar. Niet afstandelijk, maar warm en herkenbaar.
Deze cursus is jouw startpunt. Jouw veilige vertrekbasis richting zelfstandigheid. Met structuur, rust Ʃn ruimte voor wie jij bent als hulpverlener Ʃn mens.
Nee, de cursus is ook geschikt voor absolute beginners. We begeleiden je stap voor stap in hoe je met Notion werkt. Na enkele klikken heb je het onder de knie.
Nee. Deze cursus is er net voor mensen die nog aan het begin staan en zich goed willen voorbereiden. Maar ook als je al gestart bent en overzicht mist, haal je hier veel waarde uit.
Dat bepaal je zelf. De cursus is flexibel opgebouwd zodat je in je eigen tempo kan werken. Reken op zoān 4 Ć 6 uur als je alles doorloopt en toepast.
Als pilootdeelnemer kan je ons rechtstreeks mailen met je vragen. Bovendien krijg je korting op onze intervisiemomenten waar je ook terecht kan met cases en twijfels.
Hier vind je Ɣlles op ƩƩn plek: visueel, helder, toepasbaar. Je hoeft niet langer te zoeken of te twijfelen of je iets vergeet. Deze cursus is als een houvast die meegroeit met jouw pad.
Voor zorgverleners die willen groeien op hun manier šæ Met goesting, mildheid & een vleugje zelfzorg. Sluit je aan en groei met ons mee! š
Na een zware sessie doe ik altijd hetzelfde.
Ik rijd naar huis. En ergens onderweg beginnen de vragen.
Had ik eerder moeten vertragen?
Had ik die stilte moeten laten of er iets mee moeten doen?
Was ik te dicht bij iets gekomen of net niet dichtbij genoeg?
Het zijn geen tekenen van twijfel aan mezelf.
Het zijn tekenen dat ik iets heb meegenomen wat ik nog niet volledig kon plaatsen in de sessie zelf.
Wat ik door de jaren heen leerde: dat nabespreken in je hoofd kost energie. Veel energie. Niet omdat je te veel nadenkt, maar omdat je brein iets probeert te ordenen waarvoor je op dat moment nog geen kader had.
Een kader maakt dat nabespreken niet overbodig.
Maar het maakt het een stuk korter.
Welke vraag stel jij jezelf na een sessie die blijft hangen?
Ik ben benieuwd.
Ze zat al twintig minuten te praten toen ik het voelde.
Niet iets wat ze zei. Iets wat ze deed.
Ze lachte net iets te snel na elke zin die ergens op leek te landen. Alsof ze de stilte wilde opvullen voor ik erin kon stappen. Haar verhaal was volledig, gedetailleerd, chronologisch en toch had ik het gevoel dat ik steeds verder van haar weg zat in plaats van dichter bij.
Ik stelde een vraag. Ze beantwoordde hem netjes.
Ik stelde er nog een. Ze glimlachte en gaf opnieuw een antwoord dat klopte maar niets opende.
En terwijl ze praatte, zat er in mij iets wat zei: hier is iets. Maar ik weet nog niet wat.
Dat gevoel kennen veel therapeuten.
Het is geen twijfel aan jezelf. Het is geen slechte sessie. Het is een signaal.
Je systeem registreert iets wat je nog geen taal voor hebt.
Een tempo dat net iets te hoog ligt. Een woordkeuze die gevoel op afstand houdt. Een glimlach die te snel komt na iets wat eigenlijk pijn had mogen doen.
In het DMM van Crittenden noemen we dit de A-stijl: het systeem dat vroeg leerde dat nabijheid onveilig is en dat feiten veiliger zijn dan gevoel. Dat controle betrouwbaarder is dan contact.
Niet als diagnose. Maar als logica.
En zodra je die logica begint te zien, verandert er iets in hoe je luistert.
Je gaat niet meer zoeken naar wat iemand zegt.
Je begint te kijken naar hoe iemand contact maakt of precies niet.
Herken jij dat moment in een sessie?
Dat gevoel van: hier speelt iets, maar ik heb er nog geen woorden voor?
Vertel het ons in de reacties. We zijn benieuwd hoe dat er bij jou uitziet.
Je sessie is voorbij, je cliƫnt is weg. En jij blijft zitten met de vraag: wat speelde er nu eigenlijk?
Niet omdat je het verkeerd hebt gedaan. Maar omdat gedrag in de sessie zelden vanzelf zijn betekenis prijsgeeft. Een cliƫnt die veel verklaart, die plots afzegt, die nabijheid zoekt en tegelijk afweert... dat is geen toeval. Dat is een strategie. En als je die strategie leert lezen terwijl het gesprek loopt, verandert hoe je werkt.
Wij zijn Sara en Charline van De Praktijk. In vijf online masterclasses leren we psychologen en therapeuten om beschermstijlen te herkennen en er concreet op af te stemmen: in taal, tempo en timing.
Vanuit het Dynamisch Maturatie Model van Crittenden, evidence-based en direct toepasbaar in de sessie.
Vijf avonden, online, vanaf 21 mei 2026. Vanaf 39 euro excl. btw per masterclass, of de volledige reeks voor 149 euro excl. btw.
Schrijf je in via de link.
Een cliƫnt die enkel feiten vertelt. Geen gevoel. Geen contact.
Je stelt vragen. Ze beantwoordt ze netjes. Maar je voelt: er is hier geen verbinding.
Dat is geen onwil.
Dat is een beschermroute die ooit slim was.
In het DMM noemen we dit de A-route: het systeem dat geleerd heeft dat gevoel gevaarlijk is, en feiten veiliger.
Hij gaf antwoord op elke vraag.
Netjes. Volledig. Soms zelfs met een grapje erbij.
Maar na een halfuur merkte ik het: ik wist veel meer over zijn situatie dan over hemzelf.
Dat is een verschil dat ik lang niet zo scherp zag.
Situatie kennen gaat over feiten, context, chronologie.
Iemand kennen gaat over wat het met hem doet. Wat hij ermee doet. Hoe hij het draagt.
En dat tweede stuk was er niet.
Niet omdat hij het verborg. Maar omdat hij het zelf misschien ook niet meer zo goed hoorde.
In het DMM van Crittenden noemen we dit de A-stijl: een systeem dat vroeg leerde dat gevoel minder betrouwbaar is dan logica. Dat je veiliger bent als je alles ordent, begrijpt en controleert voor een ander het ziet.
En als therapeut ga je er vanzelf in mee.
Je stelt meer vragen over de situatie. Je praat over wat er was. En pas na de sessie merk je: we hebben vandaag niets geraakt.
Herken jij dat?
Die sessies waarbij je achteraf denkt: ik weet veel, maar ik was nergens echt dichtbij.
Laat het ons weten in de reacties.
Haar moeder belde haar elke dag.
Soms twee keer.
Ze nam altijd op.
Ze vertelde me dit alsof het normaal was. Met een glimlach, zelfs. "Ze heeft het gewoon nodig. Ze is altijd zo geweest."
Ik vroeg haar hoe dat voor haar was.
Ze dacht even na. "Gewoon. Zo is het altijd gegaan."
Dat woordje 'gewoon' bleef in de lucht hangen.
Want er was niets gewoons aan wat ze beschreef.
Een vrouw van 38 die haar agenda aanpast aan de belbehoefte van haar moeder. Die niet op vakantie gaat zonder vooraf een schema te maken voor wie haar moeder kan bellen als zij niet bereikbaar is. Die zichzelf wegcijfert zonder het zo te noemen, omdat ze het nooit anders heeft gekend.
Wat zij beschreef, was geen liefde in de gewone zin van het woord.
Het was een hechtingssysteem dat nog altijd draait op de instellingen van haar kindertijd.
In het DMM van Crittenden noemen we dit geen gebrek aan grenzen, geen codependentie, geen persoonlijkheidsprobleem.
We noemen het een strategie.
Haar moeder leerde vroeg dat nabijheid niet vanzelfsprekend was. Dat je er actief voor moest zorgen. Dat je mensen bij je moest houden door onmisbaar te zijn, door aanwezig te zijn, door net genoeg nood te tonen.
En haar dochter - mijn cliƫnte - leerde dat beschikbaar zijn de manier was om van iemand te houden. Dat zorg geven gelijkstond aan goed zijn. Dat haar eigen behoeften konden wachten, want die van haar moeder konden niet.
Twee mensen. Twee strategieƫn. Allebei geleerd in een context waar dit ooit de enige manier was om het contact te bewaren.
Geen van beiden koos daarvoor. Ze werden zo gevormd.
Moederdag is voor veel van onze cliƫnten geen feestdag.
Het is een dag waarop al die vroege lessen over nabijheid, over beschikbaar zijn, over hoeveel ruimte je mag innemen extra luid worden.
Als therapeut of psycholoog is de vraag dan niet: hoe was de relatie met je moeder?
Maar: welke strategie leerde jij in die eerste relatie? En draait die strategie vandaag nog altijd op de achtergrond: in hoe jij contact maakt, hoe jij zorg geeft, hoe jij je eigen grenzen bewaakt?
Want hechtingsfiguren vormen ons niet door wat ze zegden.
Maar door wat we van hen leerden over wat veilig is. En wat niet.
Er zijn vragen die therapeuten en psychologen mij blijven stellen.
Niet over grote theorie. Maar over wat er eigenlijk in de sessie zelf speelt.
Hoe herken ik dit terwijl het gesprek bezig is?
Wat doe ik als een cliƫnt mij blijft testen?
Hoe houd ik mezelf overeind als het contact zwaar wordt?
De komende weken geven we vijf online masterclasses over precies dat.
Niet als vervanger van diepe opleiding maar wel als een avond waarop je ƩƩn concreet thema dichter bij je klinisch kijken brengt.
Meer info volgt. Volg ons zodat je niets mist.
Je ziet het pas achteraf.
In de sessie heb je het gevoel dat je achter de feiten aanloopt. Na de sessie valt het op zijn plek.
Maar wat als je het al tijdens het gesprek kon zien?
Daar gaan we het de komende weken over hebben.
Hechting leren lezen terwijl het zich afspeelt: niet als theorie, maar als iets wat je live kunt waarnemen.
Sla dit op als geheugensteuntje.
Ze stuurde me een berichtje de dag na onze sessie.
"Ik heb nagedacht over wat je zei. Maar ik weet eigenlijk niet meer wat je precies bedoelde."
Ik las het twee keer.
Want ik wist nog heel goed wat ik had gezegd. En ik wist ook dat het was aangekomen: ik had het gezien in hoe ze even heel stil werd, hoe haar blik veranderde.
Maar ergens tussen het moment van landing en de dag erna was het weer weg.
Dat is iets wat ik vaker zie bij cliƫnten die hoog op in de A-strategie zitten. Ze keren terug naar wat veilig is: begrijpen via het hoofd, ordenen via taal, controleren via analyse. Wat het lichaam even voelde, schuift het systeem weer opzij.
Niet omdat ze niet willen. Maar omdat nabijheid - ook de nabijheid van een eigen inzicht - iets vraagt wat hun systeem nog niet volledig vertrouwt.
Als therapeut is de vraag dan niet: hoe herhaal ik wat ik zei?
Maar: hoe maak ik het veilig genoeg dat het mag blijven?
Dat soort vragen houden ons bezig. In de praktijk, in supervisie, in hoe we onze masterclasses hebben opgebouwd.
Meer daarover volgt deze week.
We starten vandaag een nieuwe blogreeks.
Zes delen. Twee weken per twee weken.
EƩn centraal thema: het Dynamisch Maturatie Model van Crittenden en waarom het in volwassen trajecten zo'n ander kader biedt dan de klassieke hechtingstaal die de meesten van ons geleerd hebben.
De eerste blog staat nu online. We beginnen met de vraag die eigenlijk onder alles zit: waarom maakt het woord 'strategie' zo'n klinisch verschil? En wat verandert er als je gedrag niet meer leest als kenmerk, maar als oplossing voor iets?
Daarna gaan we de komende maanden dieper: op het dynamisch levensloopperspectief, op gevaar als organiserend principe, op hoe het systeem informatie filtert onder spanning, en op waarom de therapierelatie soms precies hetzelfde gevaar activeert als de relaties erbuiten.
Vijf elementen. Vijf blogs. Met telkens een vertaling naar wat je concreet ziet en hoort in je sessies.
De link naar deel 1 staat in bio.